WERTHER

(a Goethe)

Por: L. M. C.

  

                                                     

                                       ¡Oh tú!, afortunado, que elegiste

                                       Cruzar la línea sagrada de la vida

                                       En el mejor momento:

                                       Cuando aún la belleza te abrasaba

                                       Junto a su pecho etéreo

                                       Y tu joven corazón,

                                       Tan alto y puro,

                                       En una nube de amor

                                       Vivía libre.

                                       ¡Oh Werther, el suicida!,

                                       Sellaste tu destino con un beso,

                                       Quién sabe si robado,

                                       Y te marchaste lejos.

                                       A donde no se vuelve.

                                       Tan liviano y gentil (te despedías)

                                       Que, en tu breve equipaje,

                                       Solo portabas una queja de amor.

                                       Un imposible.

Deja un comentario